De meeste mensen die in mijn praktijk komen hebben vaak last van terugkerende vervelende gevoelens. Vaak heeft dit iets te maken met angsten. Zo ook een jongedame die bang is in het donker. Ik vraag door om erachter te komen wat is dit nu precies is, dat bang zijn in het donker. Ik stel haar allerlei vragen. Waar ben je als je deze angsten in het donker ervaart: binnen, buiten, beneden, boven? Gebeurt het als je alleen bent of ook als er anderen bij zijn? Wat gebeurt er dan met je, wat voel je? 

IEMT (wat staat voor Integral Eye Movement Therapy) kan hierbij helpen. Met je ogen volg je de bewegingen van mijn vinger. Het is wetenschappelijk bewezen dat jouw brein hierdoor nieuwe verbindingen legt, waardoor vervelende gevoelens verminderd worden. Zo ook angst in het donker.  

Beginnen met IEMT 

Ik begin met het stellen van vragen om te verhelderen waar de ander last van heeft. In principe hoef je bij IEMT niet te praten, maar door er zo bij stil te staan wordt het wel allemaal wat meer voor de geest gehaald. Dit kan de opstart voor mensen wat gemakkelijker maken. Dan weten ze wat beter waar ze mee kunnen werken.  

Hier beginnen we dan ook mee. Ik stel vier standaardvragen, waarop kort antwoord gegeven wordt. Bij de eerste vraag antwoord je met een cijfer: 0 is weinig vervelend gevoel, bij 10 is dit gevoel heel sterk. Daarna vraag ik of dit een bekend gevoel is. Vaak is dit zo, omdat het een steeds terugkerend gevoel is. Soms komt het bij de start voor dat het een nieuw soort gevoel is. Ook dat is goed. Het gaat erom wat je ervaart, zonder er een oordeel aan te geven.  

Zo ook bij de derde vraag. Het onbewuste brein krijgt de opdracht om terug te gaan naar de situatie waar we werkelijk mee gaan werken. Dit kan dus een andere zijn dan waar we mee begonnen. Dit heeft ermee te maken dat het onbewuste brein datgeen naar boven haalt dat nodig is om mee aan de slag te gaan. Dit is altijd de goede, relevante situatie. Ook deze keer komt er bij deze jongedame iets heel anders naar boven. Ik weet dit omdat ze dit aangeeft. Ik kan haar gerust stellen dat dit goed is. Het onbewuste brein weet wat nodig is, dus ga hier maar mee verder. Laat komen wat komt! 

De vierde vraag staat voor hoe levendig deze herinnering nu is. Als we direct door kunnen, is deze nog levendig genoeg. Ik geef dan ook de opdracht bij deze herinnering te blijven terwijl we starten met de oogbewegingen. 

Aan de slag met IEMT 

Direct na deze vier vragen start ik met de oogbewegingen. Ik maak deze gedurende ongeveer een halve minuut (dit is iedere keer afhankelijk van wat ik zie gebeuren in de ogen of houding). Na een paar tellen vraag ik naar de herinnering. Hoe is het daar nu mee? Wat voelt ze nu? Deze jongedame geeft aan dat ze een naar gevoel op haar borst heeft, net wat anders dan eerder.  

Ik stel opnieuw de vier standaardvragen aan haar. Na deze sessie vraag ik opnieuw naar het gevoel bij deze herinnering. Dat is een heel stuk minder. Doordat ze er nog het cijfer 4 aan geeft, ga ik nogmaals door met de oogbewegingen. Na deze sessie voelt het goed. Er is geen naar gevoel meer.  

Het effect van IEMT 

We testen nog wat er gebeurt als ze het gevoel, waar ze mee begon, opnieuw probeert te voelenDat nare gevoel op haar borst blijft weg, maar het gevoel in de buik waar ze aanvankelijk mee begon ‘borrelt’ nog wat. Hierop stel ik de 4 vragen weer en lopen we alles nog eens door. Nu kan ze dit gevoel niet meer terughalen. Het is weg! 

Ik vraag haar hoe is het als ze aan de situatie denkt dat ze alleen in het donker alleen is. Wat gebeurt er dan? Ik zie de jongedame wat ongemakkelijk op de stoel draaien. Ze legt haar hand nog eens op haar buik. Ik vraag nogmaals wat er dan gebeurt. Ze lacht; ze voelt niets, nergens een ongemakkelijk gevoel. Wat goed! Maar ook onwennig. 

Het is een raar iets. Uiteindelijk lijkt het dat er niet zoveel gebeurd is. Toch is dit zeker wel zo. Het is lastig uit te leggen, omdat vooral het onbewuste brein aan het werk is geweest. Deze heeft de herinnering en de vervelende gevoelens die daaraan vast gekleefd zaten losgekoppeld. De herinnering blijft, de vervelende gevoelens blijven (we kunnen nu eenmaal geen leven creëren zonder vervelende gevoelens), maar die worden voortaan los van elkaar ervaren zodat je er bij soortgelijke situaties geen last van hebt! 

Dit wordt voornamelijk gedaan doordat je, terwijl je aan een herinnering denkt, de vingers volgt. Er worden hierdoor nieuwe verbindingen gelegd in het brein. Hierdoor ontstaan gezonde grenzen tussen heden en verleden. Het is moeilijk uitleggen wat er gebeurt. Je kunt dit het beste merken als je het zelf ervaart. 

Reactie na een paar dagen 

Na een paar dagen spreek ik deze jongedame weer. “Ik weet gewoon niet wat me overkomt”, zegt ze. “Ik merk wel een aarzeling op als het donker wordt, maar als ik daar letterlijk even bij stil sta merk ik dat dit enkel in mijn hoofd gebeurt. Het nare gevoel is helemaal weg. Ik kan dus gewoon door met waar ik mee bezig was. Niets aan de hand. Zalig zeg!”